تهيه و تنظيم: سودابه حقيقي مشاور و مددکار بخش شاندرمن – فرماندهي انتظامي شهرستان ماسال
«جويدن ناخن يا اونيکوفاژي مي تواند يک رفتار موقتي نسبتا غير مخرب باشد. اين عادت در ابتدا ممکن است صرفا يک نگراني در مورد ايجاد اختلال در زيبايي باشد اما به تدريج مي تواند به يک مشکل جدي و طولاني مدت نيز تبديل شود.

اونيکوفاژي در حقيقت يک عارضه آسيب شناختي مربوط به دهان و آراستگي است که با گاز گرفتگي مزمن و غير قابل کنترل ناخن همراه است. اين کار براي ناخن ها و بافت اطراف آن مخرب است.

اونيکوفاژي يا جويدن ناخن که اغلب منجر به آسيب ديدگي ناخن ها مي شود، ممکن است با ساير موارد مانند کشيدن مو يا کندن پوست نيز همراه باشد. اختلال جويدن ناخن ممکن است همراه با علائم رواني و جسمي نيز باشد. افرادي که به صورت مزمن ناخن هاي خود را مي جوند، ممکن است موارد زير را تجربه کنند:
احساس  پريشاني، اضطراب يا تنش قبل از گاز گرفتن
احساس تسکين يا حتي لذت پس از گاز گرفتن
احساس شرم، خجالت و گناه  که غالبا  به خاطر  ظاهر  صدمات جسمي است که به پوست و ناخن ها وارد  مي‌شود .
آسيب به بافت انگشتان،ناخن ها و کوتيکول‌ها
آسيب هاي دهاني مشکلات دنداني، آبسه ها و عفونت ها

اونيکوفاژي درصورت کنترل  نشدن ممکن است  به روابط پيچيده خانوادگي و اجتماعي منجر شود. جويدن ناخن معمولا در اوايل کودکي شروع مي شود و در دوران نوجواني به اوج خود مي رسد اما ممکن است تا بزرگسالي نيز ادامه پيدا کند. در بيشتر موارد اين رفتاربا افزايش سن کاهش مي يابد و يا متوقف مي شود. علل جويدن ناخن ممکن است يک ارتباط ژنتيکي با اونيکوفاژي وجود داشته باشد. همچنين  اختلالات خلقي و اضطرابي که از اقوام درجه يک به ارث برسد نيز  که در بروز  اختلال جويدن ناخن موثر است.

عمل جويدن ناخن باعث کاهش استرس، تنش يا حس کسل بودن مي شود. افرادي که بطور عادي ناخن هاي خود را مي جوند، اقرار مي کنند که وقتي احساس عصبي بودن، بي حوصلگي، تنهايي يا حتي گرسنگي دارند، اين کار را انجام مي دهند. جويدن ناخن همچنين مي تواند عادت ناشي از مکيدن انگشت شست يا انگشتان دست باشد.

جويدن ناخن ممکن است بدون علائم در اثر يک وضعيت رواني ديگر نيز رخ دهد. اين اختلال مي تواند با اختلال نقص، بيش فعالي، اختلال نافرماني مقابل جويانه، اضطراب جدايي، شب ادراري، اخلال تيک و ساير موارد مربوط به ساير سلامت روان نيز همراه باشد. مداخلاتي مانند گذاشتن يک مانع که از تماس بين دهان و ناخن ها جلوگيري کند نيز يک روش مقابله با جويدن ناخن است که براي جلوگيري از مکيدن انگشت و جويدن ناخن به کار گرفته مي شود.»