تهيه وتنظيم:
سميه آشنايي
کارشناسي ارشد روانشناسي مشاور کلانتري ۱۱خمام

هر پدر و مادري بالاخره صبر خود را در لحظاتي از دست مي‌دهد. اين واقعيتي غيرقابل انکار در زندگي همه والدين است. نشان دادن صبر در برابر رفتارهاي کودکان در طول روز، مخصوصا زمان هايي که خسته ايد و يا خلقتان تنگ است، مي‌توانديکي از سخت ترين قسمت هاي تربيت کودک باشد.

ما نمي توانيم به عنوان يک والد انتظار داشته باشيم که هرگز در هيچ موقعيتي صبرمان لبريز نشود، اما ميتوانيم راه هايي براي مقابله مثبت با اين حس پيدا کنيم. خوشبختانه شکيبايي را مي‌توان در طول زمان توسعه داد، آموختن صبر، مانند هر مهارت ديگري فقط نياز به تمرين  دارد.
در ادامه چند تکنيک و روش ساده مطرح مي‌شود که کمک مي‌کند والد صبورتري باشيد:

موقعيت هاي که باعث از دست رفتن صبرتان مي‌شود را شناسايي کنيد

هرکسي در شرايطي و تحت تاثير محرک هاي خاصي عصباني مي‌شود. در مورد چيزهايي که شما را تحريک مي‌کند تا آرامش خود را از دست دهيد فکر کنيد. دانستن و شناسايي اين محرک ها مي‌تواند به شما کمک کند تا آمادگي لازم را به دست بياوريد و از بروز عصبانيت، جلوگيري کنيد.اين کار براي حذف پاسخ هاي بدون فکرشما، حياتي است.به طور معمول پيشنهاد مي‌شود براي حفظ آرامش از اين محرک ها اجتناب کنيد.

از تکنيک تماشاچي، براي افزايش صبر و تحمل استفاده کنيد

اگر کسي که به او احترام مي گذاريد مانند يکي از اقوام، معلم فرزندتان يا دوست نزديکي در حال تماشاي شما باشد چقدر احتمال دارد که ناگهان خونسردي خود را در برابر فرزندتان از دست دهيد و فرياد بزنيد؟ در اين مواقع احتمالا ناراحت مي‌شويد، اما سعي مي‌کنيد هرچه سريع تر خودتان را آرام کنيد. بنابراين، چرا از تکنيک تماشاچي به صورت مداوم استفاده نکنيد. اگر فرض کنيد که هميشه کسي تمام حرکات شما را با کودکتان زير نظر گرفته، کمتر احتمال دارد که واکنش هاي افراطي نشان دهيد.

با انجام خود مراقبتي، براي رفتارهاي صبورانه خود را آماده کنيد

از لحظه اي که تصميم مي‌گيريد پدر ومادر شويد تا آخر عمرتان اين نقش  همراه شما باقي مي‌ماند. اين کار در واقع يک شغل تمام وقت است. يکي ديگر از موارد مهم براي حفظ صبر اين است که مطمئن شويد در طول روز از خودتان مراقبت کنيد.صبوري نشان دادن والدين، در گروي اين است که بتوانند از خودشان مراقبت کنند و به نيازهايشان اهميت دهند.

با پيدا کردن علت رفتارهاي کودک،صبورتر شويد

رفتار فرزندتان را مانند يک کوه يخ ببينيد.به جاي واکنش نشان دادن به آنچه در سطح مي‌بينيد(غرغر کردن يا مزاحمت و ناله)، به احساساتي که اين رفتار را در فرزندتان ايجاد مي‌کنند نگاه کنيد. البته، شما نمي‌توانيد دقيقا به افکار و احساسات آنها دست پيدا کنيد، اما مي‌توانيد با استفاده از نشانه ها، اين عوامل برانگيزاننده را حدس بزنيد. به ياد داشته باشيد که کودک ممکن است نتواند احساسات خود را به وضوح بيان کند. رفتار او را تفسير کنيد تا مشخص شود که چه چيزي مي‌خواهد به شما بگويد.

در صبوري کردن الگويي براي فرزندتان باشيد

اگر براي لحظاتي صبرتان لبريز شد و واکنشي منفي به کودک نشان داديد، بعد از آرام شدن، به فرزندتان نزديک شويد و عذرخواهي کنيد. به او بگوييد که روي پاسخگويي بهتر کار مي‌کنيد و فرزندتان مي‌تواند با اصلاح بيشتر رفتارش در آينده کمک کند. دقيقا توضيح دهيد چرا ناراحت شديد و چگونه مي‌تواند دفعه بعد از ناراحتي شما جلوگيري کنند. از کلمات واضح استفاده کنيد، اما هرگز لحني عصباني به کار نبريد.

چه متوجه باشيد چه نباشيد، فرزندانتان در يادگيري نحوه واکنش به موقعيت هاي مختلف زندگي، به شما متکي هستند.اگر هميشه فرياد مي زنيد وعصباني مي‌شويد، به فرزندان خود مي‌آموزيد که اين راه حل مشکلات است. اين نوع درس ها مي‌تواند رفتار فرزند شما را شکل دهد.