تهیه و تنظیم:

كارمند سمیه آشنایی مشاور و مددكار اجتماعي کلانتری ۱۱ خمام 

«حجاب احساس ارزشمندی است/ آیا برهنگي به انسان ارزش می‌دهد؟ واژه‌های متفاوتي برای نشان دادن احساس‌های مختلف هر فرد نسبت به خودش وجود دارد مانند اعتماد به نفس، عزت نفس، خود دوستی و غيره در واقع احساس ارزشمند، شامل همه این احساس‌هایی است که افراد نسبت به خودشان دارند. از نظر روانشناسی، قطعی‌ترین عامل رشد انسان میزان ارزشی است که هر فرد برای خود قائل است، نافذترین عامل رشد روانی و شخصیتی انسان، سطح حرمت خود او است.

درجه ارزیابی فرد از خود، حرمت خود خوانده می‌شود و در واقع بازخوردی از مورد قبول بودن و مورد قبول نبودن به شمار می‌آید. این قضاوت در قالب رفتارهای کلامی و غیر کلامی بروز می‌کند و گستره‌ای است که فرد خود را در آن پهنه توانا، مهم، موفق و با ارزش و یا ناموفق و بی ارزش می‌داند.این سطح حرمت خود در سازش یافتگی‌های هیجانی – اجتماعی و عاطفی تاثیر خیلی زیادی دارد و یکی از عوامل تعیین کننده اساسی در شکل دهی الگوهای رفتاری و عاطفی است.

به راستی آیا برهنگي و کشاندن رفتارهای نامتعارف به کوچه و خیابان به انسان ارزش می‌دهد و او را از احساس ارزشمندی بهره‌مند می‌سازد؟البته شاید احساس رضایت آنی و زودگذر پدید آورد، ولی کمتر کسی است که برخورداری از این حالت و رفتار را ارزش تلقی کند و شخص برخودار از این روحیه را ارزشمند بداند.

افزون براین، تامین هر خواسته‌ای همیشه با احساس رضایت همراه نیست. در جامعه‌ای که برهنگی تمام شریان‌های آن را پرکرده و زن و مرد همواره در حال مقایسه داشته‌ها و نداشته‌های خویش هستند، انسان‌ها در تشویش مستمر و دلهره همیشگی فرو می‌روند زیرا رقابت و مقایسه در میدانی رخ می‌نماید که ظرفیت رقابت ندارد و بدین سبب، آدمی به تنوع طلبی حریصانه کشیده می‌شود.

بی‌تردید تا وقتی این اندیشه فضای ذهن آدمی را آکنده است، فرصتی برای بروز خلاقیت و ابتکار باقی نمی‌ماند. ذهنی که مشغول به تصاحب دل دیگران و جلب نظر مردان و پسندیده شدن است، هرگز اندیشه علمی را بر نمی‌تابد و نمی‌تواند یافته‌های تازه عرضه کند. او در پی آن است که در وضعیت موجود پسندیده شود نه آنکه وضعیت را تغییر دهد و با ابتکار و خلاقیت، طرحی نو ایجاد کند.

از سوی دیگر از آنجا که احساس بی‌ارزش بودن تمام وجود این افراد را پرکرده است در پی جبران این کمبود بر می‌آیند و چون آسانترین راه رسیدن به این احساس، مقبول دیگران واقع شدن است از طریق بی‌حجابی و عرضه پیکر خود در این مسیر گام برمی‌دارند تا به شکلی، احساس ارزشمندی از دسته رفته خود را جبران کنند در حالی که شخص برخودار از حجاب هرگز چنین نیازی را احساس نمی‌کند.

در نگاه او بهترین راه جبران احساس ارزشمندی آن است که خود را از دسترس بیگانگان دور نگه دارد و مقام و موقعیت خود را پایین نیاورد.انسان برخودار از حجاب با دور نگهداشتن خود از دسترس دیگران، سطح ارزشمندی خود را ارتقاء می‌بخشد. بی‌تردید اگر زنان این مفهوم را به طور کامل درک کنند به پوشیده داشتن و مخفی ساختن پیکر خویش بیشتر گرایش نشان می‌دهند و پی ‌خواهند برد که راه احساس ارزشمندی در دسترس و مقبول بودن لحظه به لحظه نیست.

پس حجاب احساس ارزشمندی است که موقعیتی بلند مرتبه برای زنان پدید می‌آورد.عزت و احترام زنان به این است که به دنبال مردان نروند، خود را مبتذل نکنند و خود را از دسترس مردان، دور نگه‌دارند.»